Het tweede trimester

tweede trimester

De tijd vliegt voorbij deze zwangerschap. Voor jullie gaat het misschien nog wel sneller, kort na de aankondiging van mijn zwangerschap, verscheen er een artikel over het eerste trimester. Inmiddels ben ik 28 weken zwanger en begin ik dus officieel aan het laatste trimester deze zwangerschap. In dit artikel vertel ik je hoe het tweede trimester is verlopen. Alles over kwaaltjes, energielevel en een groeiende buik.

Dat het eerste trimester me nogal zwaar viel, was geen geheim. Ondanks dat mijn omgeving nog niets afwist van de zwangerschap was ik moe, zag wit, at niks, was flink afgevallen en had haar als stro. Volgens mij was het overduidelijk dat ik zwanger was. Toen wij familie en vrienden het grote nieuws vertelden, kregen we dan ook een aantal keer de reactie ‘ik dacht het al!’ Het was prettig dat ik nu in elk geval open en eerlijk kon zijn als ik me niet goed voelde.

Zwangerschapskwaaltjes tweede trimester

De hevige misselijkheid bleef aan tot ongeveer 16 weken. Toen was ik er ook wel goed klaar mee moet ik zeggen. Natuurlijk was ik hartstikke blij dat er een mooi wondertje in mijn buik groeide, elke dag naar bed gaan met het idee dat ik me morgen weer hetzelfde voelde, was soms zwaar. Zodra ik mijn ogen opende begon de misselijkheid, totdat ik ’s avonds in slaap viel. Gelukkig nam dat na 16 weken zwangerschap in rap tempo af en keerde mijn eetlust langzaam terug. Moe was ik nog steeds. Wanneer J. een dutje deed, deed ik gezellig met hem mee en sliep een uurtje op de bank. Als ik dan wakker werd was ik standaard misselijk en moest ik minstens een half uur bijkomen van mijn powernap. De hormonale heksenbuien waren ook als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik voelde me rond 20 weken weer mezelf, ik zat in rustiger vaarwater.

De baby groeide ondertussen vrolijk en goed verder. Die kreeg niks mee van al die kwaaltjes (en dat is maar goed ook). Mijn buik groeide in een sneltreinvaart. Met 12 weken had ik al een zichtbaar buikje en met 16 weken was hij absoluut niet meer te verbloemen. Ik had zelfs al last van de befaamde ‘plopnavel’. Dat ik daar deze keer zo vroeg last van had, komt door de navelbreuk die ik heb overgehouden aan mijn vorige zwangerschap. Niks ernstigs, maar af en toe wel vervelend.

21 weken, een ziekenhuisopname

Dat ik me wat beter voelde, was helaas van korte duur. Het was vrijdag, mijn werkdag en ik zat netjes om 9 uur achter mijn laptop. Ik merkte dat ik last had van mijn rug en me niet goed kon concentreren. Ik schonk er geen aandacht aan, beantwoordde mailtjes en ging verder aan het werk. De pijn in mijn rug werd echter steeds heviger en trok ook naar mijn buik toe. Bandenpijn, dacht ik. Ik pakte wat kruiken en ging op de bank liggen. Een half uur later, de pijn was inmiddels bijna ondragelijk, belde ik mijn verloskundige. Zij kwam kijken en stuurde me door naar het ziekenhuis.

Eenmaal daar was het lange wachten begonnen. De baby werd van top tot teen gecheckt, ook ik werd aan verschillende onderzoeken onderworpen. Er werd besloten mij een nachtje te houden om me in de gaten te houden. Alle onderzoeken hebben niks vreemds uitgewezen maar men denkt dat de baby tegen bepaalde organen drukte, waardoor ik hevige pijnscheuten kreeg. Gelukkig mocht ik de volgende dag naar huis en liep alles met een sisser (en paracetamol) af. Tot nu toe heb ik er bijna geen last meer van gehad maar schrikken was het zeker!

De rest van de weken van mijn tweede trimester verliepen gelukkig een stuk rustiger. Wel kreeg ik veel last van mijn rug, banden, bekken en stuitje. Er werd me geadviseerd een stuk rustiger aan te doen en de beginnende bekkenpijn met fysio in de hand te houden. Wat me inmiddels aardig lukt. Dit was in een notendop mijn tweede trimester, ik hoop dat we dit laatste trimester in het teken staat van rust en ontspanning (voor zover mogelijk met een peuter). Over 12 weken zit het er gewoon alweer op! Ik merk in elk geval dat ik me steeds meer wil terugtrekken en lekker thuis wil cocoonen met mijn gezin.

Merkte jij veel verschil met het eerste en tweede trimester van je zwangerschap?

 

Is dit ook wat voor je?

Geen comments

Laat een comment achter