Het eerste trimester

eerste trimester

Deze artikelen zijn altijd extra leuk om te schrijven. Zoals je eerder heb kunnen lezen verwachten wij ons tweede kindje! We zijn natuurlijk super blij en vinden het weer heel erg spannend. Vandaag vertel ik je alles over het eerste trimester van deze zwangerschap.

Ik ben inmiddels al een heel eind op weg. Op het moment dat ik dit artikel schrijf ben ik bijna 27 weken zwanger. Het wordt dus even flink terugblikken voor mij maar dat is alleen maar leuk! Ik heb alles bijgehouden in een schriftje en een zwangerschapsdagboek, dat ik deze keer weer bijhoud. Het leek me wel zo leuk om ook voor ons tweede kindje een zwangerschapsdagboek bij te houden zodat hij of zij later iets tastbaars heeft van die periode. Voor mezelf is het leuk om terug te lezen en te kunnen vergelijken. Ik merk dat ik toch al redelijk wat ben vergeten wat betreft mijn zwangerschap van J.

Zwangerschapskwaaltjes eerste trimester

Hoe heb ik het eerste trimester ervaren? Heb ik het anders ervaren dan bij J.? Voelde ik me beter of slechter? Had ik last van de bekende zwangerschapskwaaltjes? Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Wat was dat eerste trimester zwaar deze keer! Al snel nadat we erachter kwamen dat J. grote broer werd, deed de vermoeidheid zijn intreden. Het bleef deze keer niet alleen bij vermoeidheid. Ik had last van een vreselijke misselijkheid die letterlijk 24/7 aanhield (tot week 16), en was de grootste heks op aarde. Ik gedroeg me als een vreselijk kreng en maakte iedereen die mij in de weg liep met de grond gelijk. Dus zwangerschapskwaaltjes? Dikke check! De eerste weken duren altijd erg lang. Je bent onzeker en er kan nog zoveel verkeerd gaan. Het is gewoon zo pril. Toch ging de tijd deze keer sneller dan het eerste trimester bij J. Waarschijnlijk omdat ik al een druktemaker rond heb lopen. Of ik het anders heb ervaren? Dat vertel ik je later in een apart artikel.

Zwanger en een (bijna) peuter

Een andere reden waarom het deze keer waarschijnlijk allemaal iets zwaarder viel, was door de (bijna) peuter die hier rond hobbelt. De kleine man vraagt natuurlijk veel aandacht en als je niet lekker bent is dat zwaar. Gelukkig hebben mijn vriend, ouders en schoonouders bij kunnen springen om mij af en toe wat rust te gunnen. Wel merkte ik, naarmate de weken verstreken, dat J. ook ontzettend geïrriteerd raakte. Omdat we niet elke dag naar buiten gingen of ik niet met hem wilde spelen. Logisch, maar hij is nog te klein om dat te beseffen.

Ik miste het soms wel om even alleen aandacht voor mezelf te hebben (zoals ik bij mijn vorige zwangerschap wel had) maar dat gaat nu eenmaal niet bij een volgende zwangerschap. Al met al heb ik het eerste trimester met vallen en opstaan overleefd en elke keer dat we weer even mochten spieken bij de verloskundige, gaf dat weer positieve energie voor de weken die volgden!

Volgende keer vertel ik je meer over het tweede trimester van mijn zwangerschap!

Is dit ook wat voor je?

4 comments

  • Reply Rebecca 4 september 2017 at 12:31

    Oh ik heb dit helemaal gemist denk ik! Gefeliciteerd! Suuuper leuk!

    • Reply Milou 6 september 2017 at 13:59

      Jaaa, lief dank je wel!:-)

  • Reply Nesrin 4 september 2017 at 21:45

    Vervelend dat je zo lang last hebt gehad van de kwaaltjes. Het lijkt mij best heftig om zwanger te zijn en een bijna peuter in huis te hebben. Fijn dat alles goed gaat en ik wens je een heel goed en gezond verdere zwangerschap toe.

    • Reply Milou 6 september 2017 at 13:50

      Ik moet zeggen dat het met periodes ook wel heftig is hoor. J. is vooral een buitenkind en ik ben soms te moe om lekker naar buiten te kunnen gaan. Dus dat is weleens lastig maar we vinden altijd wel een oplossing. Lief van je, dank je wel:-)

    Laat een comment achter