Persoonlijk: waarom ik van carrière switch

Ik koos voor mezelf

Ik heb je al een aantal keer verteld dat ik mijn leven nogal drastisch ging veranderen. Een hoop nieuwe dingen proberen en terug de schoolbanken in. Erg leuk maar absoluut ook heel spannend want niemand weet hoe het gaat uitpakken. Vandaag wil ik je meer vertellen over hoe dit proces voor mij is geweest en hoe ik tot deze stappen ben gekomen.

Zoals je waarschijnlijk weet (omdat je het eerder hier hebt kunnen lezen) stond 2016 in het teken van mezelf herontdekken. Ik had geen idee meer wie ik was en wat ik graag wilde doen. Aan de start van 2017, een nieuw en fris jaar, weet ik precies wat me te doen staat!

Keuzes maken

De keuze voor mijn opleiding heb ik destijds, op mijn 17e, gemaakt ‘omdat ik eigenlijk niet wist wat ik wilde doen en dit klonk wel leuk’. Ja, ik heb het letterlijk zo gezegd. Het leek me een opleiding waar je veel kanten mee op zou kunnen dus maakte ik de keuze. Al snel kwam ik erachter dat het me helemaal niets interesseerde wat ik daar leerde. Ik deed wat ik moest doen en haalde mijn diploma. Ik had meteen een baan als Communicatiespecialist en had eigenlijk geen flauw idee wat ik aan het doen was maar ik hobbelde verder.

Hoe langer ik in het wereldje bleef hangen, hoe meer het me opviel dat het me echt geen reet (excuse me) kon schelen hoe je producten succesvol kon lanceren, social media zakelijk in kon zetten of een succesvolle campagne kon voeren. Want echt, ik vond het een grote façade en een leeg beroep. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat dit ook zo is, maar zo ervaar ik het. Ik voelde de passie niet die andere wel voelde.

Het enige wat me wél interesseerde was schrijven. Ik vond (en vind) schrijven geweldig en heerlijk om te doen. Het is niet voor niks dat ik er dagelijks mee bezig ben. Het zorgt voor ontspanning en ik hou ervan mijn braindump van me af te schrijven.

Je bent niet alleen

Dat ik mijn vak eigenlijk gewoon saai vond, durfde ik niet te zeggen. Ik had namelijk de stap gezet om freelancer te worden en dat liep erg lekker. Ik had genoeg werk, dat kon ik toch niet zomaar achter me laten?

Wel dus! Alleen het schrijven zal nog onderdeel van mijn werk blijven. Alleen naaste familie wist dat ik me niet happy voelde in mijn werk, ik schaamde me ervoor. Langzaam maar zeker besloot ik anderen te vertellen dat het toch niet helemaal was, wat ik in gedachten had. Hoe meer ik hier voor uit kwam, hoe meer mensen hun bewondering uitspraken. Mensen hadden respect voor mijn eerlijkheid en vonden het knap dat ik er wat aan ging doen, noemde me zelfs een voorbeeld. Sommige van hen voelde zich net zo maar durfde de stap niet te zetten.

Hart en hoofd moeten één zijn

Iets waar ik de afgelopen tijd van overtuigd ben geraakt, is dat hart en hoofd één moeten zijn. Je kunt wel een heel leven doen waar je jezelf niet gelukkig bij voelt omdat het moet, maar wat heb je daar aan het eind van de rit aan? Geluk is wanneer je hart en hoofd één zijn!

Is dit ook wat voor je?

1 comment

  • Reply Dionne 8 maart 2017 at 09:17

    Dapper van je. Ik zat zelf ook in een soort gelijke situatie, maar dan met mijn baan. Ik vond het niet leuk en elke ochtend weer ging ik met lood in mijn schoenen naar mijn werk. Het heeft veel te lang geduurd, maar uiteindelijk hakte ik de knoop door. Ik heb nu vrij, maar volgende keer begin ik met mijn nieuwe baan

  • Laat een comment achter